Nederland in een neerwaartse spiraal


Uit de media komt een beeld naar voren van een overheid die niet meer bij machte is de zich in snel tempo aandienende crisissituaties adequaat op te lossen. De samenleving raakt steeds meer op drift en er leeft een breed gevoel van onbehagen onder de bevolking.

Actueel nieuws over wantoestanden in de toeslagenaffaire, de trage afhandeling van de aardbevingsschade in Groningen, de boerenpopulatie en de vissers die in de mangel worden genomen, de chaos in de vluchtelingenopvang, de miljardensteun aan de oorlogsmachine in Oekraïne en de grenzeloze prijsstijgingen in de voedsel- en energiesector zijn heikele kwesties. Burgers zien dat crises zich stapelen, dat in de aanpak de menselijke maat ver is te zoeken en dat de democratie wankelt. Er is weinig vertrouwen meer in het oeverloze gepolder van onze bestuurders en de kloof tussen de Haagse werkelijkheid en de praktijk wordt alsmaar groter. Het land staat in brand en bewindspersonen en volksvertegenwoordigers zijn langdurig met reces of houden zich meer met buitenlandse aangelegenheden bezig dan met de chaos in eigen land.

‘Het voelt als leven op een vulkaan die op uitbarsten staat’

Vele andere maatschappelijke kwesties versterken de verontwaardiging en onrust onder de bevolking. Wat te denken van ons zorgvuldig opgebouwde culturele erfgoed dat in rap tempo wordt verkwanseld. Inmiddels verketteren we onze oorlogshelden liever dan dat we ze eren. Het ooit zo vriendelijke Sinterklaasfeest is inmiddels ontaard in een slavernijdiscussie en het grensoverschrijdende gedrag in de topsport neemt schrikbarende vormen aan. De Randstedelijke arrogantie waarmee de ‘woke-beweging’ aan de samenleving wordt opgedrongen doet de wenkbrauwen fronsen. De overheid laat de ouderen in de steek en voor de jongere generatie is het onmogelijk nog een passende woning te bemachtigen. Het is bizar dat dertig procent van de universitaire studenten een burn-out heeft en dat veel jongeren mede door toedoen van een falende corona aanpak hun toevlucht moeten zoeken in de geestelijke gezondheidszorg. De drugsproblematiek en de georganiseerde criminaliteit lopen volledig uit de hand. De banken verliezen in aanzien en zien hun klanten weglopen, dit in tegenstelling tot de voedselbank die steeds meer gedupeerden gaat helpen. Ook de marktwerking in de zorg heeft tot perverse prikkels geleid, waardoor ziektekostenpremies blijven stijgen.

Deze en meer sluimerende ontwikkelingen brengen ons maatschappelijk welbevinden in een neerwaartse spiraal. Bij de burgers leidt dat tot sterk toenemende irritatie en frustratie. En dat in een periode met al zoveel corona gerelateerd leed. Het lijkt erop dat politici en bestuurders de situatie onderschatten, partijpolitiek laten prevaleren en kennis van crisismanagement ontberen.  Kernwaarden als integriteit, betrouwbaarheid en moreel besef worden met het grootste gemak geschonden waarbij zelfs de leugen niet wordt geschuwd. Allemaal signalen die in samenhang gemakkelijk kunnen leiden tot een explosieve situatie en maatschappelijke revolte. Het voelt als leven op een vulkaan die op uitbarsten staat. Het is te hopen dat het niet zover komt en dat het kabinet in de stikstofcrisis, in de opvang van asielzoekers en bij de koopkrachtproblematiek snel tot passende oplossingen gaat komen. Daar is echter meer voor nodig dan een avondje Catshuisoverleg.

‘Er is fris elan en doortastend leiderschap nodig’

Nederland is nog steeds een welvarend land om te wonen en te werken. We kunnen echter niet ontkennen dat ons land zichtbaar in verval is. Gelukkig zijn we nog geen falende staat en zit revolutionair optreden niet in onze genen. Laten we er met z’n allen voor waken dat het ook niet zover komt. Met dit kabinet, die pensionado Johan Remkes van stal moet halen om problemen op te lossen, kunnen we er allerminst gerust op zijn. Er zal fris elan en doortastend leiderschap nodig zijn om het tij te doen keren. Eigenschappen die het nieuwe kabinet begin dit jaar nog promootte, maar waar bar weinig van zichtbaar is.

Vond je dit artikel interessant? Lees alle artikelen van: Gert-Jan Ludden
Deel dit artikel

Er zijn 3 reacties op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

    ">wim smit
    bestuurder cooperatie bewoners

    Wellicht is er enige ruimte tussen het beeld in de media en de werkelijkheid van de inwoners. Of hebben de media ook een rol bij de informatie van de inwoners?

    Wat ik een beetje sneu vind worden is dat iemand die de 40 is gepasseerd wordt neergezet als een 5e wiel aan de welvaartswagen. Niet overleden maar wel een blok aan het been van de vooruitgang.

    Ik ben het eens met de constatering dat de koppeling (waardevol, hoe kun je anders (van je fouten) leren?) tussen beleid en uitvoering is doorgeknipt. Daardoor is “Den Haag” in een soort eigen bubbel van beleid gaan geloven. Dat is echter een keuze.
    De gevolgen zijn helder zichtbaar. De ambities zijn torenhoog (klimaat-transitie, stikstof, woningen etc) maar de stap naar plannen en het realiseren daarvan is een grote witte vlek. De ‘markt’ denkt in eigen belang (winsten) en beweegt daarom zelden in de richting van het belang van de inwoners of de vrome intenties van de bestuurders.

    Als de structuur niet deugt is vers/fris elan etc nutteloos.

    31 aug 2022
    ">Joop Böhm
    gepensioneerd gemeenteambtenaar

    Het artikel van Gert-Jan Ludden geeft een waarheidsgetrouw beeld van wat er allemaal mis is in ons land. Mij treft het meest de frase:
    “Kernwaarden als integriteit, betrouwbaarheid en moreel besef worden met het grootste gemak geschonden waarbij zelfs de leugen niet wordt geschuwd.”
    Het ene schandaal is nog niet verwerkt of het volgende staat alweer in de stijgbeugels.

    Ik doel op het pensioendebâcle. Het schenden van de secundaire arbeidsvoorwaarde ‘een welvaartsvast pensioen’. De indexatie voor inflatie wordt zelfs achterwege gelaten.
    Welke werkwillige zal nog bereid zijn in zee te gaan met een werkgever die dergelijke praktijken in z’n schild voert?

    Wat zijn t.z.t. spijtbetuigingen van een premier waard bij het stoffelijk overschot van een overleden gepensioneerde, die door diens toedoen een onbekommerde oude dag door de neus is geboord, waarvoor tientallen jaren premie is afgedragen?

    Toen mijn leraar Engelse taal, de heer Hendriks, vijfenzeventig jaar geleden voorspelde dat onze beschaving op z’n end liep had ik daarbij zo mijn twijfels. Inmiddels deel ik zijn overtuiging!

    31 aug 2022
    ">Arend G
    Hoofd bestrijding BS

    Je eindigt waar je verhaal pas interessant begint te worden. Waar is dat “fris elan en doortastend leiderschap” dan te vinden?

    23 aug 2022